تقریباً دو هفته پیش حادثه ای برای یکی از بزرگان فامیل اتفاق افتاد که مایه نگرانی و تکدی خاطر همه ما شد و آنهم آتش سوزی در منزل حاج آقا سید ابوالحسن حسن زاده بود که متاسفانه منجر به سوختگی و جراحت شدید ایشان و خانواده محترمشان گردید.
این اتفاق تلخ موجب شد تمام فامیل، دوستان و آشنایان جهت عیادت به منزل ایشان رفته و ابراز همدردی نمایند و البته همگان بار دیگر الطاف خداوندی را از نزدیک احساس کنند که خوشبختانه آتش سوزی به نقاط دیگر سرایت نکرد و تنها پاها و دست ایشان دچار سوختگی شود.
از خداوند متعال، سلامتی و صحت برای آن بزرگوار و خانواده محترمشان طلب داریم و امیدواریم هرچه زودتر شاهد حضور ایشان در عرصه های مختلف علم و دین باشیم.

ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون
حادثه ای که برای حاج آقا حسن زاده پیش آمد افکار همه را به خود مشغول کرده و سخت نگران حال ایشان هستیم و در همین راستا خواهر ایشان (آخرین سبیه عمو/دایی سید) خواب پر معنایی را در شب پنجشنبه 30دی ماه دیدند که گفتنش خالی از لطف نیست :
(( پس از مراسم روضه در منزل پدری تصمیم گرفتم به طبقه پایین رفته و احوال آقام را بپرسم-خواهر ایشان از روی احترام، حاج آقا حسن زاده را آقا صدا می زنند-. وارد پذیرایی شدم و ناگهان داداش محمدرضا-شهید سید محمدرضا حسن زاده-را دیدم که کنار آقا ابوالحسن قرار گرفته. با تعجب می پرسم داش –از دوران کودکی به سید محمدرضا داش می گفتم- شما اینجا چیکار می کنی؟
و ایشان در جواب فرمود آمده ام به داداش ابوالحسن سر بزنم.))
این رویای صادقه که بار دیگر اشک بزرگان –بالاخص دایی علی- را در فراق شهید در آورد که حاوی نکات ارزشمندی است:
1) طبق آیه شریفه بالایی، شهدا حی و حاضرند و شاهد اعمال و رفتار ما.
2) به خود بیاییم، اندکی فارغ از مسائل روز، جار و جنجال ها، دعواهای آنچنانی و... دید خود را با دید شهدای عزیز فامیل مقایسه نماییم، آنها کجا بودند و ما کجا.
3) این خواب انشاءالله در ساخت فیلم مستند شهدای فامیل تاثیر مثبت زیادی خواهد داشت.

سید محمدرضا حسن زاده